Travma, fiziksel, duygusal veya ruhsal iyi oluşa zarar verici, tehdit edici veya işlevselliğe zarar verici etkileri olan bir olay, olaylar dizisi veya durumlar olarak tanımlanır. Travmatik deneyimi bireyin kendisinin yaşamış olmasının dışında da benzer tepkiler gelişebilir. Sevilen birinin vefatı veya sevilen kişilerin yaşadığı olumsuz durumla ilgili bilgi alma, diğerlerinin yaşadığı travmatik olaylara tanık olma, veya travmatik unsurlarla aşırı düzeyde karşılaşmayla da benzer tepkiler oluşabilir.
Çocukları da travmatize eden pek çok durum söz konusu olabilir. Sevdiği kişilerin kaybı veya onlardan ayrılma, rutinlerin bozulması gibi olaylarla travmatize olabilir. Bunun yanında, aile üyesinin, sevilen bir yakının veya evcil hayvanın istismara maruz kaldığına tanık olmak. İhmal ve istismarı deneyimlemek. Her türlü ayrımcılığa maruz kalmak. Toplumda şiddete tanık olmak. Evsiz olmak. Madde kullanımı olan ebeveyne sahip olmak. Ebeveynlerin Boşanması. Ailenin temel ihtiyaçları karşılamada güçlük yaşaması. Aile üyesinin hapse girmesi ve doğal afetler olarak sıralanabilir.
Zorlu travmatik deneyimleri bulunan çocuklar pek çok davranış geliştirebilir. Dikkat dağınıklığı, öğrenme ve odaklanma zorluğu, arkadaş edinmede ve bir gruba katılmada güçlük, etkinlikler arası geçişte güçlük, eşyalara zarar verme, kendini sakinleştirmede zorluk, uyku problemleri, tuvalet sorunları, içine kapanıklık, başkalarına zarar verme, kolayca korkma veya ürkme şeklinde davranışlar görülebilir. Söz konusu yaşanan travmatik durumlar çocukların, akranları veya yetişkinlerle olan etkileşimlerinde, fiziksel ve duygusal becerileri üzerinde kalıcı etkilere sahip olarak yaşamları üzerinde tehdit edici unsurlar oluşturabilir.
Travma hakkında akılda tutulması gereken önemli konu da travmanın ölçülememesidir. Deneyimi algılayışımız ve bu deneyimler sırasında neler hissettiğimiz özneldir. Aynı olay insanları farklı şekilde etkileyebilmektedir.
Zihinsel sağlığınıza dair uzman ipuçları ve özel fırsatlar için şimdi abone olun!
0 yorum